Λίγο πριν πεθάνει, η Schneider σε συνέντευξή της, το 2007, είχε μιλήσει γι αυτή τη σκηνή λέγοντας πως είχε νιώσει σαν να έπεφτε θύμα βιασμού και είχε αισθανθεί μεγάλη ταπείνωση. Συγκεκριμένα, είχε δηλώσει πως "Ο Μάρλον μου έλεγε να μην ανησυχώ και πως είναι απλά μια ταινία. Αλλά κατά τη διάρκεια της σκηνής και ακόμη κι αν αυτό που έκανε ο Μάρλον δεν ήταν αληθινό, έκλαιγα στ' αλήθεια. Ενιωθα ταπεινωμένη και για να είμαι ειλικρινής, λίγο σαν να με βίαζαν μαζί ο Μάρλον και ο Μπερτολούτσι. Μετά τη σκηνή ο Μάρλον δεν με παρηγόρησε ούτε απολογήθηκε. Ευτυχώς η σκηνή χρειάστηκε μία μόνο λήψη". 

 

 

Δύο χρόνια μετά το θάνατό της πρωταγωνίστριάς του, ο σκηνοθέτης Bernardo Bertolucci, σε συνέντευξη που έδωσε στην Ταινιοθήκη της Γαλλίας, δήλωσε πως εκείνος και ο 48χρονος τότε Brando είχαν επινοήσει μαζί τη σκηνή με το βούτυρο το ίδιο πρωινό των γυρισμάτων, χωρίς όμως να ενημερώσουν τη 19χρονη τότε Schneider. «Υπήρξα, όμως, απαίσιος απέναντι στη Μαρία γιατί δεν της είπα τι θα συνέβαινε. Ηθελα την αντίδρασή της ως κορίτσι και όχι σαν ηθοποιός. Ηθελα να νιώσει ταπεινωμένη. Νομίζω ότι με μίσησε όπως και τον Μάρλον που δεν της είπαμε ότι θα υπήρχε αυτή η λεπτομέρεια με το βούτυρο να χρησιμοποιείται ως λιπαντικό.»

Αυτή η εξομολόγηση του σκηνοθέτη βλέπει σήμερα την επιφάνεια και προκαλεί, όπως είναι λογικό, πάρα πολλές αντιδράσεις.